De nieuwe omgevingswet is al bijna een jaar van kracht. Hierin staat dat de uitstoot van een nieuwe stoffilterinstallatie niet meer dan 3mg/m3 mag zijn. Voor bestaande filterinstallaties geldt nog de oude grenswaarde van 5 mg/m3. Maar ook voor deze installaties gaat dat veranderen. Ook die zullen vanaf 2028 een maximale restuitstoot van 3 mg/m3 moeten hebben.
Hoe goed een filterinstallatie ook werkt, er is altijd een restuitstoot. Er komt altijd wat stof door het filtermateriaal heen. Bij sommige filters is dat veel, denk aan een slecht werkende stofzuiger. Bij sommige is dat maar heel weinig. Soms zelfs nauwelijks te meten.
De overheid wil dus de maximale uitstoot sterk verlagen. En dat heeft nogal wat consequenties voor al die bedrijven die nu een (oudere) filterinstallatie hebben. Want als de uitstoot daarvan te hoog is, dan moeten de eigenaren daar wat aan doen. Dat kan betrekkelijk eenvoudig zijn, bijvoorbeeld door het filtermateriaal te vervangen. Dan vallen de kosten meestal wel mee.
Ook kan debietverlaging helpen. Want door debietverlaging krijg je een lagere stofbelasting op het filter. En daardoor vaak een lagere uitstoot. Maar dan heb je dus minder stofafzuiging in de fabriek. En dat kan heel onwenselijk zijn.
Als filtermateriaalvervanging niet voldoende brengt en minder stofafzuiging niet acceptabel is, dan zou de enige oplossing wel eens kunnen zijn om de hele installatie om te bouwen of zelfs te vervangen. En dat is dus een stevige investering, dan vallen de kosten dus niet mee.
Als de huidige filterinstallatie niet kan voldoen aan de nieuwe wet, denk dan eens aan een sinterlamellenfilter. Want voor eigenaren van deze filters is de emissieverlaging in de omgevingswet helemaal geen probleem. De stofuitstoot van sinterlamellenfilters ligt standaard al ver onder de 1 mg/m3. Voor de meeste installaties zelfs onder de 0,1 mg/m3. Vaak zo laag dat het nauwelijks te meten is.